7-13 oktober Week van de onbelemmerde liefde Meer info

Brief aan verdriet | Illustratie: Unparalleled Universes, Peter Boorsma

∞ Manon, woensdag 26 juni 2019

Brief aan verdriet

Verdriet is een prachtige vriend. Het is een vriend die me de geheimen van mijn leven leert kennen. Die me in contact brengt met alles wat er tussen mij het leven van mijn verlangens in staat. Het is een vriend die me de poorten naar mijn groei laat zien. Het is een welkome vriend. Alleen niet iedere dag, niet ieder moment. Dan wordt het van een mooie vriendschap een vastklamp relatie. Dan verdwijnt de toegevoegde waarde.

Lief verdriet,

Ik zag je vandaag een paar keer vanuit mijn ooghoek langs mijn huis lopen. Je leek te aarzelen of je aan zou kloppen. En ik twijfelde of ik de deur zou openen om je binnen te nodigen. Niet omdat ik je niet in mijn huis wil hebben, maar omdat ik niet wist wat we elkaar vandaag nog te vertellen zouden hebben.

Gisteren was je er immers al. En eergisteren ook. Toen waren we diep verbonden samen. Je vertelde me een heleboel geheimen die ik nog niet wist. En ik luisterde en luisterde en luisterde met al mijn zintuigen open. Dat was goed. Je bezoek deed pijn, maar het was wel goed. Het doel van je bezoek was schoonmaken en bewustwording en dat doel hebben we behaald denk ik.

Daarna voelde het alsof het tijd voor je was om te vertrekken. Er was gezegd wat er gezegd diende te worden. Er was gevoeld wat er gevoeld wilde worden. Er was bewustzijn op wat bewust moet zijn. Dan heeft het niet zoveel zin meer om nog samen te willen zijn. Dat wordt het mooie gesprek wat we hadden een herhaling van oude verhalen. Dan worden we een familie die hun band steeds moeten bevestigen door dezelfde anekdotes te herhalen.

Dus besloot ik vandaag de deur niet open te doen. Ook niet toen je bij de deur stond en je hand uitstak om te kloppen. Ik heb je aangekeken en nee geschud. Niet vandaag lieverd. Vandaag heeft het geen toegevoegde waarde om samen aan de tafel te zitten. Ik heb even andere dingen te doen. Anderen te ontmoeten. Vooruit te gaan met de kennis die ik gisteren heb opgedaan. En ik voelde je ogen vragen om aandacht. Maar eventjes niet lieve vriend.

Dat betekent niet dat je nooit meer langs mag komen. Dat betekent niet dat we nooit meer samen zullen zijn. Er zullen heus nog momenten, uren, dagen komen waarin we samen aan tafel zitten. Of in de tuin. Of bij het vuur. Momenten waarop ik jouw aanwezigheid als bitterzoet zal voelen in mijn buik en mijn keel. Momenten waarop we samen zullen huilen om de nieuwe geheimen die je me onthult.

Maar laten we eerst andere ervaringen opdoen. Laten we leven. Laten we los van elkaar andere vrienden ontmoeten. Laten we met liefde dansen. Laat me verwerken wat we samen hebben gecreëerd. De openingen die je me hebt laten zien, naar nieuwe delen van mezelf. Laat me de ruimte die we samen hebben laten ontstaan opvullen met mijn verlangens. 

Vertrouw er maar op dat er een moment zal komen dat je weer meer dan welkom bent. Dat ik je binnenlaat om samen verder te werken aan het opruimen van mijn huis. Je bent een fijne vriend lief verdriet. Een welkome vriend. Alleen niet iedere dag, niet ieder moment. Laten we elkaar vrijlaten om in liefde weer bij elkaar te kunnen komen wanneer de tijd daar is. 

Ga goed voor nu lieverd. Tot een volgende.

Liefs

Manon


Boek

Zielsrelaties: de stroomversnelling richting onvoorwaardelijke liefde

Een boek over ontmoetingen van ziel tot ziel en hoe zij de weg in jou vrijmaken naar onvoorwaardelijke liefde.

bestellen

v.a. €12,00

Het boek is verkrijgbaar als paperback, ebook en luisterboek.

» Info & bestellen

Facebook

Besloten Facebookgroep

In deze groep deel ik mijn zoektocht naar al mijn schatten in mijn Innerlijke Schatkamer en nodig ik je uit om mee te gaan op expeditie naar jou.

Naar de Facebookgroep

Nieuwsbrief

Juweeltjes

Een onregelmatig verschijnende nieuwsbrief met mijn nieuwste artikelen, tips over interessant leesvoer en andere juweeltjes.