9 april Bijeenkomst onbelemmerd liefhebben Meer info

Emoties | Illustratie: Unparalleled Universes, Peter Boorsma

∞ Manon, zaterdag 29 februari 2020

Emoties

Emoties komen en gaan. Soms in woeste stromen en soms in zachte kabbelende golfjes. En soms is het windstil en lijkt de oppervlakte van mijn innerlijke zee spiegelglad te zijn. Maar ik stroom altijd. Het stroomt altijd. En juist nu realiseer ik me dat er verschillende oorzaken zijn die de golven opstuwen.

Ik ben een emotioneel mens. Volgens mijn Human Design ben ik ‘emotioneel gedefinieerd’. Dat betekent dat ik altijd in een bepaalde emotionele staat van zijn verkeer. Altijd in meer of mindere mate emoties voel. Op ieder moment de beschikking heb over mijn emoties. En het betekent dat ik niet zo snel emoties van anderen als de mijne zal ervaren. Ik kan ze zien, me ertoe verhouden, meeleven, enzovoort, maar ik zal niet snel in verwarring raken over van wie de emotie nou eigenlijk is: mij of de ander.

Ik herken dat in mij. Ik kan wel zeggen een beetje, maar dat is onzin. Ik herken dat heel erg in mij. Ik ervaar mezelf als een emotioneel en hartstochtelijk mens. Ik ken hoge pieken en diepe dalen. Grote vreugde en intens verdriet. Een groot open hart vol liefde en enorme boosheid op de wereld buiten mij. Geen moment voel ik hetzelfde. Het golft soms in zachte golven door me heen, soms in een woeste storm, soms is het even windstil, maar het stroomt altijd.

In de afgelopen maanden, tijdens het proces van uit elkaar gaan en scheiden van mijn partner van de afgelopen 22 jaar, was dat duidelijker dan ooit. Extremer. De pieken waren hoger, de dalen wel heel angstaanjagend diep. En in de rustmomenten was de helderheid ook echt glashelder. Wat heb ik veel geleerd over mezelf en hoe ik denk dat het werkt in dit mooie leven van mij. En over liefde. Wat heb ik veel bijgeleerd over liefde. Het proces was en is soms echt afschuwelijk, maar ik had het voor geen goud willen missen.

Wat ik me nu, een half jaar verder realiseer is dat er twee verschillende soorten emoties in mij werken. Dat is in principe niets nieuws, waarschijnlijk voor jou als lezer ook niet, maar ik realiseer me ineens het belang ervan voor mijn (verdere) ontwikkeling. Deze twee verschillende soorten emoties vragen namelijk een totaal verschillende verwerking van mij. Ze vragen een totaal verschillende aanpak naar de buitenwereld.

Aan de ene kant zijn er mijn volwassen emoties. De emoties die als ‘stop-go’ signaal werken. Signalen die mij haarfijn vertellen hoe en waar ik moet stoppen en waar ik juist los moet laten en gaan. Waar ik een ander nog dichter wil toelaten en waar ik die ander wil stoppen met een ‘tot hier’. Deze emoties kan ik met een gerust hart uiten naar de buitenwereld. Zij dienen om mijn innerlijke schatkamer ten volle te benutten en om deze sacrale ruimte in mij te beschermen. Zij dienen als hulpmiddel om trouw te kunnen zijn aan mij en vanuit daar heerlijk te kunnen interacteren met anderen.

Aan de andere kant zijn er mijn kinderlijke emoties. De emoties die als signaal dienen waar mijn innerlijke blauwe plekken zich bevinden. Mijn kwetsuren en gevoeligheden. Die mijn zorg en aandacht vragen. Die een ander weliswaar aanraakt, maar niet veroorzaakt. Deze emoties vragen erom binnenin mij verwerkt te worden. Soms in samenwerking met de ander, maar in principe vragen ze slechts mijn zorg en aandacht, niet die van een ander. Ik heb dit innerlijke kind zelf te koesteren. Zodat de blauwe plekken kunnen helen en ze weer kan spelen.

Deze twee verschillende soorten emoties lijken soms nogal op elkaar. En in de afgelopen maanden, in dit intense proces spelen ze in een ingewikkeld spel dwars door elkaar heen. Er is sprake van terechte woede omdat mijn vrouw-zijn, mijn partner-zijn, mijn moeder-zijn niet geëerd is. Er is sprake van oprecht verdriet omdat mijn gezin nooit meer zal zijn wat het was en omdat ik van mijn partner hield met een hele grote liefde. Maar er is ook sprake van een klein meisje wat zich machteloos en in de steek gelaten heeft gevoeld. Wat zich monddood in een hoek gedrukt voelde toen alles in haar dagelijks leven kapot viel en ze er niks van mocht zeggen. 

Beide zijn aan de hand. Beide zijn waarheid. Beide vragen een andere aanpak van mij. En ik krijg het nog lang niet altijd uit de knoop. Dat is waarschijnlijk nu ook nog veel te veel gevraagd in de grootsheid van deze situatie. Dat geeft niet. Er is rust, het mag nu even rusten. Terwijl ik gewoon ga oefenen met deze twee stromen in mij. Ze nog helderder ga leren onderscheiden. Wanneer ik mag leren om helemaal te uiten wat er in mij leeft en wanneer ik naar binnen mag en koesteren wat daar gevoeld wil worden. In transparantie. Met mensen die dat leerproces kunnen en willen dragen met mij.

Het zal zich ontvouwen. Mijn oefenterrein. De mensen met wie ik dit mag aangaan. Zal aangaan. Sommige zijn er al. Anderen zal ik gaan ontmoeten. Binnenkort of over een tijdje. Ik heb er heel veel zin in. Deze volgende stap in mijn ontwikkeling. Vuur ontmoet water, ontmoet aarde, ontmoet lucht. Nog verder zakken in mijn zijn. Nog verder ontspannen in wie ik ben. En ik zal vertellen onderweg. Misschien wel aan jou. Als je het leuk vindt.


Boek

Zielsrelaties: de stroomversnelling richting onvoorwaardelijke liefde

Een boek over ontmoetingen van ziel tot ziel en hoe zij de weg in jou vrijmaken naar onvoorwaardelijke liefde.

bestellen

v.a. €12,00

Het boek is verkrijgbaar als paperback, ebook en luisterboek.

» Info & bestellen

Facebook

Besloten Facebookgroep

In deze groep deel ik mijn zoektocht naar al mijn schatten in mijn Innerlijke Schatkamer en nodig ik je uit om mee te gaan op expeditie naar jou.

Naar de Facebookgroep

Nieuwsbrief

Juweeltjes

Een onregelmatig verschijnende nieuwsbrief met mijn nieuwste artikelen, tips over interessant leesvoer en andere juweeltjes.