Onontkoombare hitte | Illustratie: Unparalleled Universes, Peter Boorsma

∞ Manon, woensdag 12 augustus 2020

Onontkoombare hitte

Net als velen van jullie heb ik een beetje moeite met de zinderende hitte van deze weken. Gelukkig ben ik in de gelegenheid om het een beetje rustig aan te doen. Om te vertragen in mijn dagelijks leven. Maar… daar loop ik ook tegen mijn persoonlijke wil aan. Ik wil helemaal niet vertragen! Ik wil niet iedere dag rekening houden met de warmte, de zon, waar de schaduw is, wanneer ik met mijn hond ga lopen, wanneer ik mijn ramen juist open moet doen en wanneer ik ze moet sluiten, enzovoort!

Ik vind het heel ingewikkeld om iedere dag te moeten bedenken dat het weliswaar nu nog lekker is buiten, maar dat het strakjes alweer te heet is om om iets voor elkaar te krijgen. Dat ik moe ben maar dat het ‘s avonds te warm is om voor middernacht te kunnen slapen. Om overdag te voelen hoe ik een soort van smelt in een plasje… Aan kou kun je iets doen. Je kunt extra kleren aan trekken, de verwarming hoger zetten, een extra deken op bed leggen. Eerlijk is eerlijk, ik hou echt  niet van het koud hebben. Maar het is toch anders dan deze warmte buiten. Hitte is onontkoombaar en ik voel me erin gevangen.

En daar wordt het interessant. In het afgelopen jaar, tijdens mijn scheidingsproces heb ik me vaak zo gevoeld: mijn situatie is onontkoombaar en ik voel me erin gevangen. Geen pauzeknop, geen ontsnappen aan pijn en verdriet, geen ontsnappen aan de emotionele klappen die er zijn of die nog gaan komen. Ik zette me schrap voor de volgende klap en dealde met alles wat er naar boven kwam. Golf na golf na golf. En het werkte. Ik kwam los van de situatie, het verzachtte in mij, ik kon op een gegeven moment rustig verder gaan.

En nu is het er weer, dat gevoel van onontkoombaarheid en gevangen zitten. In de hitte, maar belangrijker nog, in mijzelf. Want de situatie is nu anders, maar er is nog een heel gemeen patroon wat is blijven zitten. Wat mij nu gevangen houdt in mijzelf. Juist nu ik zoveel vrijheid ervaar om me heen wordt het duidelijk waar ik nog geen vrijheid ervaar in mezelf. Oei oei, pijnlijk zeg! Maar waardevol, onbetaalbaar waardevol.

Het heeft te maken met verantwoordelijkheid nemen voor mijzelf.  En voor mijn diepe, innerlijke wensen en verlangens. Helder te zijn daarin en daarover. In uitwisseling met geliefden. Want in mijn eentje heb ik me in het afgelopen jaar wel heel rustig laten zakken in mij. In wie ik ben en wat ik wil in mijn leven. Zacht en helder voel ik mijn heilige ruimte. De energie die ik ben. Het is fijn om daar te zijn. Om in en met mij te zijn. Maar in de dynamiek met een geliefde kom ik nog even wat blauwe plekken en gevoeligheden en oude patronen tegen.

Ik vind het spannend om helder te communiceren over wat ik nodig heb om echt lekker samen te zijn met een ander. Over wat ik wens en wat ik verlang. En dan gaat het niet zozeer over de ‘ja’ die ik voel naar die ander. Die vind ik niet zo lastig. Maar het gaat over wanneer er een ‘nee’ in het spel verschijnt. Die ‘nee’ verwart mij. Komt die uit een zuiver gevoel? Of vanuit een angst? Of vanuit een afhankelijkheid, of een tegenreactie op een afhankelijkheid? En voor ik het weet is het een rommeltje geworden van binnen. Ben ik mijn eigen zuivere spoor bijster en is mijn heilige ruimte nergens meer te bekennen.

Ik verlang heel erg naar helderheid van de ander. Ik ben daar ook bijzonder gevoelig op. Ik voel me veilig in die heldere communicatie. Wanneer energie en woorden op een lijn staan. Maar als ik echt heel erg eerlijk ben, vind ik het soms nog verdomde lastig om die helderheid zelf te geven. Ik vind het vaak zoveel makkelijker om te reageren op de ander. Die zegt ‘ja’ of ‘nee’ en dan reageer ik daar vervolgens op. Maar dat is niet eerlijk. Dat is het betere verstop werk. Dat is de verantwoordelijkheid afschuiven op de ander en zelf lekker buiten schot blijven.

En het betekent dat ik die onontkoombaarheid en gevangenschap voel. Want ik voel niet genoeg helderheid in mij om mijn eigen koers te bepalen. Ik ben afhankelijk van de voorzet van de ander. Ik kan slechts reageren en niet initiëren. En kennelijk is dat klaar nu. Kan dat niet meer. Want ik voel het zo helder nu. Ik kan er (met een beetje hulp van deze hitte) niet meer omheen. Ik heb ook in de meest intieme relaties (waar dit soort dingen altijd het lekker stevigst naar boven komen) in mijn heilige ruimte te blijven. En van daaruit te interacteren met mijn geliefde.

Want weet je wat er anders onvermijdelijk gebeurd…? Echt serieus, wanneer jij niet helder voelt waar jouw grenzen liggen, wanneer jij jouw verlangens niet echt helemaal de ruimte geeft, dan ga je dat vroeger of later de ànder kwalijk nemen. Dan gaat het vroeger of later voelen alsof die ander over jouw grenzen heen gaat. Geen rekening met je houdt. Terwijl het alleen maar zo is dat jij over je eigen grenzen heen gaat. En geen rekening met jezelf houdt. Doodzonde! Krijg je een hoop onnodig gedoe van.

Dus… neem je eigen heilige ruimte serieus. Bouw hem op in je verbeelding. Geef letterlijk beeld aan wie jij in al je eigenheid bent. Mediteer er op, visualiseer erbij, voel de energie en wees daar! Breng er tijd in door. Omring jezelf met de meest zuivere energie die je bent. En voel vanuit daar jouw heldere wensen, verlangens, ‘ja’s’ en ‘nee’s’ ontstaan. Je mag oefenen, op je bek gaan, je vergissen, wat dan ook. Wees lief voor jezelf in dit proces. Maar echt, doe het. Alleen dan kun je echte, mooie, oprechte verbindingen aangaan met anderen. Vanuit die prachtige verbinding met jouw pure zelf.

Ik stap uit mijn eigen gebouwde kooi. En in mijn persoonlijke bedoeïenentent. En iedereen is welkom, zolang jij je modderlaarzen buiten laat staan. 


Boek

Zielsrelaties: de stroomversnelling richting onvoorwaardelijke liefde

Een boek over ontmoetingen van ziel tot ziel en hoe zij de weg in jou vrijmaken naar onvoorwaardelijke liefde.

bestellen

v.a. €12,00

Het boek is verkrijgbaar als paperback, ebook en luisterboek.

» Info & bestellen

Facebook

Besloten Facebookgroep

In deze groep deel ik mijn zoektocht naar al mijn schatten in mijn Innerlijke Schatkamer en nodig ik je uit om mee te gaan op expeditie naar jou.

Naar de Facebookgroep

Nieuwsbrief

Juweeltjes

Een onregelmatig verschijnende nieuwsbrief met mijn nieuwste artikelen, tips over interessant leesvoer en andere juweeltjes.